25. feb, 2019

DE CITROEN


Doezelend naast een van de citroenstruiken die op onze patio groeit word ik me opeens een lichte helderblauwe kleur gewaar. Een turquoise tint die een stemming bij me oproept van verfrissende, lichtvoetige vreugde. De gedachte gaat door mij heen dat de nectar van een bloeiende citroenstruik wellicht net zo'n verfrissende en verkoelende werking zou kunnen hebben als de citroenvrucht zelf. Uit ervaring weet ik dat citroenschijfjes hoge koorts kunnen begrenzen en verlagen. Ik besef dat de citroenstruik hier in het tropische la Gomera waar de krachtige inwerking van de zon een in-de-omgeving-oplossende-werking heeft op mensen zoals ik, niet voor niets het hele jaar door groeit, bloeit en vrucht draagt. Haar warmte reducerende kracht is eenvoudigweg nodig en is tesamen met andere citrusvruchten een dankbare verfrissende aanvulling op de invloeden van het tropische klimaat.

Ik besluit om de citroenstruik wat beter te leren kennen en ontdek dat haar bloem een vijfvoudig witachtig bloemblad vormt in een wijd openstaande vijfster. De substantie van het bloemblad oogt stevig zoals bij onze magnolia. Er ontspruiten meerdere donkerroze bloemknopjes aan de takjes waarvan het aantal steeds wisselend is en de kleur zich bij het opengaan ontwikkelt naar lichtroze en uiteindelijk wit. De geur van de bloemen is licht zoetig en kruidig. Het is heel mooi om in de uitgebloeide bloem aan het vruchtbeginsel reeds het citroentje-in-wording te herkennen maar dan wel zeer miniatuur. Dit kleine vruchtbeginsel ontstaat onderaan de stamper en heeft aardig wat ruimte nodig om te zwellen. Ik zie dat de rijpende citroenen strak door hun (nu nog) groene schil worden omspannen. Zij zwellen vrijwel tegen elkaar aan zonder enige deuk in elkaars vrucht teweeg te brengen. Hun schilvorming is blijkbaar dik en krachtig genoeg want de vorm van iedere vrucht blijft in tact. Ik heb wel het vermoeden dat de minder snel groeiende vruchtbeginsels worden afgestoten. De stam en takken van de plant vertonen smal gerekte puntige doornen van ongeveer een cm lengte. Het groene blad lijkt op een jong beukenblad maar is langer gerekt en meer gevuld. De bladeren komen steeds in groepjes van drie tevoorschijn. Zo'n groepje ontvouwt niet vanuit één punt uit de twijg, maar spiraalsgewijs dicht na elkaar vanuit drie punten.

... Wanneer ik mijn ogen een tijdje gesloten houd en mij innerlijk concentreer op deze karakteristieken van de citroenstruik, merk ik dat de aangename geur van de enkele bloemetjes die nu bloeien, sterker wordt. Terwijl ik dichtbij de struik in de warmte zit (half eronder, half ernaast) ontstaat opnieuw de afkoelende lichtblauwe atmosfeer die me zo'n verademend gevoel van ruimte geeft. De geur en de atmosfeer blijven aanwezig.
Dam neem ik drie verticale stromingen waar die elkaar gedeeltelijk overlappen. Ze bewegen in een ritmische exactheid als van een getallenreeks in de hoogte heen en weer. Tegelijkertijd merk ik dat er een samentrekkende beweging naar het midden toe gaande is zowel van links als van rechts komende en zie ik een driehoek met de punt naar boven die smal en lang wordt.

Enkele dagen later lukt het me om enkele citroenen te kopen (we zitten hier een uur van de eerste supermarkt af), want die aan 'onze' struiken zijn nog niet uitgerijpt. Ik snijd een schijfje af, pers dit uit in een glas water en neem enkele slokjes. Het leeggeperste schijfje houd ik in mijn ene, het glas met het citroenwater in mijn andere hand. Ook nu keer ik naar binnen en neem ik na een tijdje duidelijker en intensiever waar dat er een sterk samentrekkende beweging gaande is. Er ontstaan nu meerdere kleine smalle en exact gevormde driehoekjes die met hun punt helder naar boven wijzen.
De overeenkomsten in mijn waarnemingen van de citroenstruik en mijn waarnemingen van de enkele citroen, roepen bij mij het beeld op dat deze zuur- en wrangsmakende vrucht echt een potentie afgeeft om helder en verfrissend samen te trekken, naar binnen te keren en binnen de eigen begrenzing (en huid) te blijven.

Wanneer ik nauwkeurig volg wat er in mijn lijf gebeurt als ik 'n slokje van het citroenwater neem, ontdek ik de schoonmakende tendens van het citroensap. Het is alsof de holtes van mijn gezicht, mijn luchtwegen en slijmvliezen verfrist worden en meer ruimte krijgen. Geen wonder dat citroen in veel schoonmaakmiddelen wordt verwerkt, niet alleen vanwege de verfrissende geur maar ook omdat het blijkbaar allerlei soorten bacterie aanpakt, misschien zelfs weet op te lossen of te vernietigen. 's Avonds drink ik nog een glaasje citroenwater en bemerk de volgende ochtend dat ik met veel minder slijmvorming in mijn keel wakker word. Ook ontdek ik (na een experiment van drie dagen) dat een vers citroenschijfje ontsmettend werkt op huidinfectie's. De huidinfectie waar ik al een tijdje mee rond loop, luwt snel en verdwijnt geleidelijk. Ook hierbij reduceert de citroen het teveel aan warmte ...

Al met al een fantastische ontdekkingstocht die het magisch potentieel van de citroenstruik en citroenvrucht mij heeft gebracht tot in het praktisch heilzame toe. Iets wat door de volkswijsheid van vroeger vast allang geweten en gehanteerd werd!

YLC J