Het wordt tijd

het wordt tijd dat ik uitvlieg

naar warmere oorden, het

leven hier stil liggen laat

het wordt tijd dat ik

veradem onder het

hemels strakke blauw

 

jou weer zie, aanraak als

werkelijk levensecht

bemin, belach, bestreel

welk een voorrecht ons

vervlechten, onze zon

't zilte waterrimpelen

 

het wordt tijd

A N D A L U S I Ë

Wat een prachtgebied in Zuid-Spanje!

 

 

 

Natuurweelde

groen bebost de bergruggen buigen

speels golvend naar de bollende zee

niets belet hen vooraf te strekken

te rekken hemelver

 

hier en daar donzige plukken

van Goghklare bloesems -zij toveren 

beloftevol amandelen rijk naast

loofgraag bekerstende gaarden

waar overrijp d'avocado bungelt

sinaasappel -nog oorsprong vervuld

smaaksappend zingt en sprankel

't geelzuur buurtje citroen verfrist

 

het stijgende bergpad

zijdelings bezaaid -lacht

wekkende kruidige geuren

rozemarijn na rozemarijn

na rozemarijn; de vreugde van't al

zoemt bijig wijl vingers bestrijken

ruiken aan moeder natuur

-elkeen bejubelt hier welkomszang

Welk meer is eigenlijk nodig

de lucht schildert indigo

flarden violet en tinten groenendblauw

de avond gloedvol geborgen

doorwarmt het donk'rende hemeldak

venus tovert liefde voorbij de westelijke

horizon waar d'aardedrempel vervaagt

het zeerijk watervlak verdampt

reflectie van licht nog hier en daar

 

mijmering beweegt herinnering aan

voorbije uren boven 't wolkendek

dat giganteus gestapeld

als heuse hemelkrabbers

het dieptezicht wisselt

lapjes land, meanderende wateraders

zwaarbesneeuwde bergtoppen en

eindeloze zeeënzeeën -'n lauwe wind steekt op

 

zendt vredig weerzien boodschappen

de vreugde van eenvoud

van zijn natuuromringd

kalmte en slow down leven

met minimum bezit en schaarse plicht

dit mediterraanse samen enigzijn

onthecht gehecht, verbonden

welk meer is eigenlijk nodig