26. jun, 2013

Creator Rommelaat 2

Het begon al vroeg, dit knutselen-met-hout-zaag-hamer-en-spijkers en kreeg rond zijn 16e jaar meer vorm. Toen fabriceerde Rommelaat zijn eerste meubeltje: een blauw geschilderd voetenbankje waarvan het bovenvlak sierlijk rond af loopt.

Rond zijn 61e  ontstond het idee om een salontafel in elkaar te zetten, bestaande uit allerlei verzameld afvalhout.

Afvalhout uit verschillende  tijden en van uiteenlopende afkomst. Zoals de vloerdelen van poolse treinwagons, de inmiddels donkerbruin afstekende oude grenen vloer van 15 jaar geleden, het oude hardhouten tuinbankje van 20 jaar terug en 'n restant van een paal van de tuinoverkapping, die het tafelblad zou gaan stutten.

Een echte van-alles-en-nog-wat-tafel die geleidelijk en doeltreffend werd opgebouwd. Rommelaat begon bij de poot: die moest stevig worden.

Eerst bevestigde hij om de schuine tuinoverkappingspaal wat plankjes, werkte er van onder naar boven omheen en vulde de voet steeds meer op ... zoals vroeger in het kinderspel 'de boom die wordt hoe langer hoe dikker'... Toen de grove voet er eenmaal stond begon het latjes-lijmwerk-werk en het schaafwerk. Niet recht of kantig maar met welvende vlakken.

Vervolgens ontstond op de timmermanswerkbank een losse plaat, bestaande uit aan-elkaar-gelijmde-stukjes, die inventief op de schuine paal werd bevestigd. Nu kon de golvende vorm van de buitenrand van het bovenblad erin/eruit worden gezaagd, wat Rommelaat snel met vormvastehand voor elkaar kreeg.

Door de tafel om te keren kon hij ook de onderzijde van het tafelblad glooiend vullen en een mooie vloeiende overgang richting de poot bewerkstelligen. En dat alles met stug hout ... alsof het boetseerwas betrof... 

Vele, vele arbeidsuren heeft Rommelaat in zijn creatie gestopt. Het resultaat was/is er wel naar: mooi en stevig, ja zelfs een ietwat jugendstil-achtig!

De vervelendste fase was uiteraard het afwerken: eindeloos schuren, met oren-neus- wenkbrauwen-en-wimpers onder het stof en ten slotte polijsten en lakken.

Dat zelfdiscipline een mens ergens brengt, daar getuigde Rommelaat ook dit keer van.

Een unicum van een salontafel staat nu in de huiskamer te prijken: zeer praktisch, stevig en met schitterend glad afgewerkt bovenblad,. 'n Waar famillie pronkstuk van, naar Rommelaat's schatting, zo'n 25 kg. De weegschaal wees 'n halve kilo minder aan.

Wat een inschattingsvermogen! 

 

H O M E